30 kwietnia 2025 roku przypada 80. rocznica wyzwolenia niemieckiego obozu koncentracyjnego Ravensbrück. Był to największy obóz dla kobiet na terenach III Rzeszy. Przez jego bramy przeszło około 100–120 tysięcy więźniarek oraz dzieci z całej Europy, w tym także wiele Polek.
W Ravensbrück Niemcy prowadzili pseudomedyczne eksperymenty, które dla wielu kobiet kończyły się kalectwem lub śmiercią. Wśród ofiar były nauczycielki, sanitariuszki, harcerki, kobiety walczące w ruchu oporu – osoby, które za swoją postawę i działalność trafiły do obozu zagłady.
Pamięć o Ravensbrück żyje również w Polsce. W Lublinie funkcjonuje Muzeum Martyrologii „Pod Zegarem”, które dokumentuje historię więźniarek tego obozu. Placówka gromadzi bezcenne pamiątki, relacje świadków i dokumenty, które pozwalają zachować pamięć o ofiarach oraz ich cierpieniu.
Kwiecień miesiącem pamięci o ofiarach KL Ravensbrück.
W 2011 roku Senat RP JEDNOGŁOŚNIE przyjął uchwałę ustanawiającą kwiecień miesiącem pamięci o ofiarach niemieckiego, nazistowskiego obozu KL Ravensbrück. Był to wyjątkowy obóz – dla kobiet. W odróżnieniu od innych obozów nie trafiały tam „przypadkowe osoby” uchwycone np. w ulicznych łapankach.
Do Ravensbrück były zwożone kobiety, które miały wytoczone procesy przez Gestapo – mówiła śp. prof. Wanda Półtawska, była więźniarka obozu na której Niemcy przeprowadzali eksperymenty medyczne, w wyniku których jej zdrowie zostało trwale uszkodzone.
W latach 1942-1944 przeprowadzano eksperymenty medyczne, w większości na Polkach. Na więzionych kobietach przeprowadzano operacje o charakterze kostno-mięśniowym. Niektórym wstrzykiwano bakterie. Te które przeżyły do końca życia zostały kalekami. Inne kobiety umierały z głodu lub wycieńczenia, a ich ciała palono w krematoriach.
