Wigilia to radosny czas oczekiwania na Boże Narodzenie. Po świątecznej kolacji wielu ludzi uczestniczy w Pasterce. Skąd wzięła się ta szczególna Msza?
Radosne oczekiwanie
Boże Narodzenie to jedno z najważniejszych świąt w tradycji chrześcijańskiej. To czas spędzony w gronie najbliższych, w atmosferze ciepła i miłości, ale przede wszystkim czas radości z narodzin Jezusa Chrystusa.
W nocy z 24 na 25 grudnia wierni chętnie uczestniczą w uroczystej Mszy, podczas której mogą świętować pojawienie się Pana wśród ludzi. Pasterka jest głównie kojarzona z północą, jednak odbywa się także w godzinach wcześniejszych, kiedy to zgromadzeni niecierpliwie wyczekują pojawienia się Dzieciątka na świecie.
Wraz z bożonarodzeniową Pasterką rozpoczyna się również nowy rok liturgiczny w Kościele katolickim.
Historia Pasterki
Nazwa „Pasterka” nawiązuje do pasterzy, którzy jako pierwsi złożyli hołd nowonarodzonemu Jezusowi. Jak to ujęto w pięknej kolędzie: „Ubodzy, was to spotkało, witać Go przed bogaczami”.
Teolodzy twierdzą, że w wigilijną noc chrześcijanie w Palestynie gromadzili się przed grotą, w której narodził się Jezus. Już w połowie IV wieku odprawiano mszę w oczekiwaniu na Jego przyjście. To wtedy w Rzymie stanęła Bazylika Matki Bożej Większej (Santa Maria Maggiore), w środku której ustawiono żłóbek i szopkę betlejemską. W nocy z 24 na 25 grudnia mszę odprawiał sam papież.
Od VI wieku w Rzymie były odprawiane trzy msze – o północy, o świcie i w ciągu dnia. Każda z nich była poświęcona innym osobom, które witały Jezusa. Pierwsza pasterzom, druga aniołom, a trzecia mędrcom ze Wschodu.
Polecamy także:
Tradycyjne ciasta na Boże Narodzenie
Szczecin: 7-letnia dziewczynka znalazła zamarzającego mężczyznę na Skolwinie
