24 czerwca 972 roku odbyła się bitwa pod Cedynią. Wojska Mieszka I i Czcibora rozgromiły wroga, który bezprawnie najechał ich ziemie.
Dzieje tej bitwy znamy głównie z Kroniki Thietmara. Stanowiła ona niezgodny z traktatami najazd margrabiego Marchii Łużyckiej Hodona (wspomaganego przez Zygfryda von Walbeck) na Pomorze Zachodnie znajdujące się od w rękach Polan.
Niemiecki możnowładca prawdopodobnie działał wbrew woli cesarza Ottona I. Motywem ataku mogła być chęć powstrzymania Mieszka I przed opanowaniem kolejnych terenów, a także obawa o swoją strefę wpływów.
Przebieg bitwy nie jest do końca znany i oparty głównie na analizie źródeł historycznych oraz hipotezach. Według badaczy obie strony dysponowały podobną ilością wojsk, aczkolwiek Hodon prowadził prawdopodobnie więcej ciężkiej konnicy, z kolei Mieszko posiadał sprawniejszych łuczników i piechotę.
Wojskom niemieckiego możnowładcy udało się stosunkowo łatwo przedrzeć przez Odrę, co okazało się dla nich zgubne. Żołnierze szybko rozluźnili się i stracili czujność, co zostało wykorzystane przez Polan. Najeźdźcy zostali ostrzelani ze wzgórza oraz zaatakowani z grodu i przez wojska brata Mieszka – Czcibora. Zginęli niemal wszyscy wrogowie, a nielicznym ocalałym (m.in. Hodonowi i Zygfrydowi) udało się wycofać za Odrę. Margrabia Marchii Łużyckiej już nigdy później nie odważył się zaatakować Pomorza.
Bitwa pod Cedynią jest ważnym wydarzeniem również współcześnie. Równo 50 lat temu, na 1000-lecie zwycięskiego starcia, na znajdującej się obok Cedyni górze Czcibora ustawiono „Pomnik Polskiego Zwycięstwa nad Odrą”. Autorami monumentu byli szczecińscy rzeźbiarze – Czesław Wronka i Stanisław Biżka. Co roku u podnóża góry organizowane są też rekonstrukcje bitwy.
Polecamy także:
Zachodniopomorskie: Sprawdź, czy możesz się spodziewać przerw w dostawach prądu
Gryfino: Matka z synem wypadli z kajaka. Kobieta była pod wpływem alkoholu
