Dzisiaj w kościele Chrystusa Króla jubileusz 50-lecia kapłaństwa obchodził ksiądz Jan Marcin Mazur. Kanonik honorowy kapituły katedralnej w Szczecinie, doktor teologii moralnej, a w latach 1978-1989 także działacz czynnej opozycji. Zasłużony dla szczecińskiej kultury i nauki.
Proboszcz trudnej parafii w trudnych czasach
Urodził się 2 stycznia 1948 w Deszkowicach (Zamojszczyzna). W 1971 ukończył studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Paradyżu. 20 czerwca tego samego roku, z rąk bpa Jerzego Stroby, przyjął święcenia kapłańskie. Msza prymicyjna odbyła się w kościele pw. Królowej Korony Polskiej w Szczecinie dnia 27 czerwca 1971 roku, a homilię prymicyjną wygłosił ks. inf. Roman Kostynowicz, wieloletni diecezjalny konserwator zabytków, a także absolwent Akademii Teologii Katolickiej (obecnie: Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego). W końcu listopada 1977 roku ks. Jan Marcin Mazur wyjechał na studia do Louvain w Belgii. Podjął tam seminarium doktoranckie prowadzone przez ks. prof. Philippe Delhaye. Promotor ów to wieloletni współpracownik kardynała Josepha Ratzingera, późniejszego papieża Benedykta XVI, zajmujący się przede wszystkim problemami kultury, współczesnej ewangelizacji, ekumenizmu.
Temat rozprawy doktoranckiej brzmiał: „Les problemes moraux de la culture daus l’optique de Vatican II” (Moralne problemy kultury w optyce soboru watykańskiego II). Pracę obronił 23 marca 1982 roku, uzyskując tym samym stopień naukowy doktora nauk teologicznych na Katolickim Uniwersytecie w Louvain. W Louvain ks. Mazur poznał studentów i wykładowców z całego świata, a tym samym religijność i katolicyzm różnych kultur. Poznawał też kulturę polskich środowisk emigracyjnych. Obserwował jednocześnie wydarzenia w kraju.
Decyzją bpa Kazimierza Majdańskiego z dnia 2 stycznia 1985 r. zostaje zwolniony z obowiązków wikariusza i mianowany proboszczem parafii pw. Chrystusa Króla w Szczecinie Skolwinie, gdzie posługę pełnił przez 22 lata (do 2007 roku). Krótko po objęciu probostwa parafii pw. Chrystusa Króla, bp K. Majdański mianował ks. Mazura diecezjalnym duszpasterzem inteligencji i środowisk twórczych. Od 1982 do 2004 wykładał teologię moralną Wyższym Seminarium Duchownym w Szczecinie, a od 2001 – także etykę, w Pomorskiej Akademii Medycznej, w której w latach 2002-2008 był członkiem Komisji Bioetycznej. Od 1982 r. współpracował ze Szczecińskim Klubem Katolików, a od 1986 r. był jego kapelanem.
Proboszczem na Skolwinie był do roku 2007. Dzisiaj tak wspominał ten czas:
Przeprowadził remont zabytkowego skolwińskiego kościoła. Plebania na Inwalidzkiej była (i jest dalej) miejscem intelektualnych spotkań, zgromadził potężną bibliotekę – o którą zabiega książnica Szczecińska i kilka innych bibliotek. Blisko współpracował ze Skolwińskim Domem Kultury. Przy pomocy przyjaciół z Archiwum Państwowego w Szczecinie wystawił kamień upamiętniający gen. Mieczysława Borutę-Spiechowicza, ostatniego żołnierza II RP, który po wojnie, po wyrzuceniu z wojska, mieszkał na Skolwinie i prowadził tam gospodarstwo rolne.
Uznany nestor szczecińskiej kultury i nauki
Przez ponad dwadzieścia lat ks. Jan Marcin Mazur był profesorem Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego w Szczecinie, gdzie wykładał teologię moralną. Na Pomorskiej Akademii Medycznej (dziś PUM) wykładał etykę i pracował w Komisji Bioetycznej. Blisko współpracował z Duszpasterstwem Akademickim, zwłaszcza w czasie stanu wojennego, latami prowadził katechezy dla maturzystów i studentów. Pracował w Prezydenckiej Radzie Kultury w Szczecinie, współpracował ze Szczecińskim Klubem Katolików, włączał się w inicjatywy upamiętniające książąt z dynastii Gryfitów oraz szczecińskich i zachodniopomorskich męczenników, m.in. bł. ks. Carla Lamperta, o. Carla Lorenza i ks. Herberta Simoleita.
Dostojny Jubilat, ks. Mazur, zainicjował również listopadowe msze św. za artystów oraz lutowe spotkania w dniu ich patrona, błogosławionego Fra Angelico. Fra Angelico był dominikaninem z Fiesole, malarzem wczesnego renesansu, a także autorem fresków znajdujących się w Watykanie, Florencji, Orvieto.
Szanowany wśród ludzi kultury, artystów, historyków, jak i historyków sztuki, naukowców, lekarzy. Są wśród nich bibliotekarze i archiwiści, aktorzy Teatru Kana, architekci, artyści plastycy, kuratorzy galerii sztuki.
Włączał się w przedsięwzięcia ekumeniczne. Jest honorowym kanonikiem kapituły katedralnej. W swej kulturalnej działalności był autorem wstępu do książki poetyckiej Bogusława Kierca „Dla radości”, pisał eseje o swoich nauczycielach i mistrzach, sanktuariach, cmentarzach, teatrze, o powinowactwach etycznych buddyzmu i chrześcijaństwa, kulturze ludowej, etycznym wymiarze stosunku człowieka do przyrody, języku kazań, relacjach państwo – Kościół, stosunku lekarza do pacjenta, o moralności, Kościele na Pomorzu Zachodnim, dziejach katedry kamieńskiej, która jest „łzą skamieniałą średniowiecza” – jak napisał w jednym z wierszy – i o Pomorzu „zatopionym w bursztyn historii” – jak napisał w innym, jako że nasz Jubilat jest także autorem wierszy.
Mieszka w Domu Księży Emerytów w Szczecinie. Artykuły ks. dra Jana Marcina Mazura zostały zebrane w książce „Vicaria hominis. Na drogach i ścieżkach kultury” (Dokument i Kadruk, Szczecin 2011), wydanej pod redakcją prof. Kazimierza Kozłowskiego i Teresy Jasiunas w czterdziestolecie jego święceń kapłańskich. Przygotowywana jest następna książka.
Publikacja „Vicaria hominis. Na drogach i ścieżkach kultury”, zawierająca przede wszystkim twórczość ks. Jana Mazura, zrodziła się z inicjatywy przyjaciół Księdza związanych ze środowiskiem humanistycznym Szczecina, którzy wyrazić chcieli wdzięczność za wspólnie przebytą drogę, zebrać i upowszechnić jego dorobek pisarski.
Dla dostojnego Jubilata napłynęło wiele życzeń, z Watykanu, z Polski, jak i od mieszkańców Skolwina i Szczecina, w imieniu których życzenia złożyła przewodnicząca Rady Miejskiej.
Nasza redakcja również przyłącza się do życzeń. Niech Bóg błogosławi w dalszym życiu i działalności dla Kościoła i kultury…
