Dzisiaj w Kościele katolickim obchodzony jest Wielki Czwartek. Przed południem w kościołach katedralnych wierni zgromadzą się na uroczystej Mszy Krzyżma, która jest koncelebrowana przez wszystkich kapłanów danej diecezji. Jest to najbardziej uroczysty znak jedności Kościoła. Mszy będzie przewodniczył Biskup Ordynariusz, wobec którego zgromadzeni kapłani odnawiają przyrzeczenia kapłańskie, które złożyli w dniu swoich święceń. W trakcie Eucharystii Biskup diecezjalny poświęci olej: Krzyżma świętego, chorych oraz katechumenów. W trakcie roku liturgicznego posłużą one do udzielania sakramentów: chrztu, bierzmowania czy namaszczenia chorych.
Dzisiejszą wieczorną Mszą świętą katolicy rozpoczną Święte Triduum Paschalne, czyli trzydniowy obchód tajemnicy: Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Jest to najważniejsza uroczystość w ciągu całego roku liturgicznego. Wierni katolicy zgromadzą się dzisiaj na liturgii wokół Chrystusa Pana, jak Apostołowie podczas Ostatniej Wieczerzy, gdzie Jezus biorąc do ręki chleb oraz wino, przemienił je w swoje Ciało i Krew oraz zwrócił się do Apostołów słowami: To czyńcie na moją pamiątkę”. Tym samym Jezus Chrystus ustanowił dwa sakramenty: Eucharystii i Kapłaństwa. Św. Jan Paweł II w jednym z listów do kapłanów na Wielki Czwartek napisał, że kapłaństwo i Eucharystia są ze sobą nierozerwalne. „Nie ma Eucharystii bez kapłaństwa” – zaznaczył Papież Polak zwracając uwagę, że także Kapłaństwo bez Eucharystii nie istnieje, ponieważ te dwa sakramenty zostały utworzone jednocześnie.
Wielki Czwartek obfituje w symbole obecne podczas liturgii. Jednym z nich jest wyciszenie dzwonów, które ponownie zabrzmią w Wielką Sobotę w trakcie uroczystego odśpiewania hymnu uwielbienia „Chwała na Wysokości Bogu”. Z liturgią Wielkiego Czwartku związane jest „mandatum”, czyli obrzęd umycia nóg przez kapłana dwunastu mężczyznom. Przypomina on o geście wykonanym przez Jezusa wobec swoich uczniów. Nazwa „mandatum” pochodzi od słowa „przykazanie”, które rozpoczyna antyfonę śpiewaną podczas tego uroczystego aktu: „mandatum novum do vobis, ut diligatis invicem, sicut dilexi vos”, czyli „Daję wam przykazanie nowe, abyście tak się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem.” Obrzęd obmywania nóg ma być zachętą do wykonania polecenia Jezusa, ażeby Go naśladować: „Jeśli tedy Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem nogi wasze, i wy winniście sobie nawzajem umywać nogi. Albowiem dałem wam przykład, byście i wy czynili, jak Ja wam uczyniłem” (Ewangelia Jana 13, 15). Obmycie nóg w Kościele katolickim symbolizuje uniżenie Jezusa Chrystusa wobec człowieka oraz jest wyrazem wzajemnej miłości wobec bliźnich.
W Wielki Czwartek Pan Jezus obecny w Najświętszym Sakramencie, zostaje przeniesiony do kaplicy, zwanej „Ciemnicą”. Obrzęd ten nawiązuje do wydarzeń mających miejsce po Ostatniej Wieczerzy: modlitwy Pana Jezusa w Ogrójcu, aresztowania Go i Jego pobytu w więzieniu. Symbolicznym znakiem pojmania Jezusa jest ściągnięcie z ołtarza wszelkich ozdób, obrusa, a także świec. Ołtarz pozostanie pusty aż do liturgii w Wielką Sobotę.
