Danuta Szyksznian-Ossowska swoją konspiracyjną działalność rozpoczęła w wieku zaledwie 14 lat. Służyła w Okręgu Wileńskim ZWZ-AK. Po wojnie przeniosła się na Pomorze Zachodnie, gdzie angażowała się w pracę organizacji kombatanckich.
Działalność konspiracyjna
Danuta Szyksznian-Ossowska z domu Janiczak urodziła się 7 czerwca 1925 roku w Krakowie. Uczyła się w Gimnazjum Sióstr Nazaretanek w Wilnie, a po wrześniu 1939 roku postanowiła wstąpić do młodzieżowej organizacji konspiracyjnej.
Jeszcze w grudniu tego samego roku, mając zaledwie 14 lat, złożyła przysięgę przed majorem (wówczas kapitanem) Bolesławem Zagórnym ps. „Kapitan Jan” i wstąpiła do Związku Walki Zbrojnej jako łączniczka o pseudonimie „Szarotka”. „Sarenką” została w 1941 roku po zajęciu Wilna przez Niemców, gdy przyjęto ją do grona łączniczek Okręgu Wilno AK „Kozy”. W 1944 roku uczestniczyła w operacji „Ostra Brama” jako łączniczka „Kapitana Jana”.
W Wigilię 1944 roku została aresztowana przez Ludowy Komisariat Bezpieczeństwa Państwowego i skazana na 10 lat łagrów. Karę odbywała w miejscowości Jełszanka, gdzie trafiła w marcu 1945 roku. We wrześniu tego samego roku została jednak zwolniona ze względu na zły stan zdrowia.
Pomorze Zachodnie
Po wyjściu na wolność „Sarenka” przeniosła się na Pomorze Zachodnie. Najpierw zamieszkała z rodzicami w Drawnie, a po wyjściu za mąż w 1946 roku przeprowadziła się do Darłowa. Podjęła pracę jako nauczycielka, jednak szybko została zwolniona ze względu na swoją przeszłość w Armii Krajowej. W 1970 roku Danuta Szyksznian-Ossowska ukończyła studia pedagogiczne i zaczęła pracować jako opiekun dzieci niepełnosprawnych w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Policach.
Na emeryturze zaangażowała się w działalność organizacji kombatanckich. Była wielokrotnie doceniana, m.in. odznaczono ją Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Zesłańców Sybiru czy Medalem „Pro Memoria”.
W Szczecinie w 2010 roku otrzymała Medal Zasługi dla Miasta Szczecina, a w 2011 roku została „Szczecinianką Roku”. Jest także matką chrzestną sztandaru 12. Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej i patronką Szkoły Podstawowej nr 14 w Szczecinie.
Pani Podpułkownik zmarła 1 grudnia 2022 roku w późnych godzinach wieczornych.
Polecamy także:
Gaz nie będzie drożał. Sejm przyjął ustawę
Już jutro na stargardzkiej pływalni mężczyźni mogą przebadać się za darmo!
