Nawet do 18 miesięcy będą mogły przebywać kobiety z dziećmi w domach samotnej matki. 8. lutego weszło w życie rozporządzenie ministra rodziny i polityki społecznej w sprawie domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży.
Placówki te zapewniają czasowe schronienie oraz odpowiednie wsparcie osobom, które z różnych powodów, np. zdarzenia losowego czy sytuacji kryzysowej musiały opuścić dotychczasowe miejsce zamieszkania. Nowe przepisy regulują i znacząco usprawniają działalność domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży. Porządkują one standardy świadczonych usług w takich zakresach jak: terapeutyczno – wychowawczy, interwencyjny czy potrzeb bytowych. Zgodnie z dotychczasowymi regulacjami placówka miała zapewnić pobyt 30 osobom. Obecnie preferowane jest tworzenie małych domów. Według nowego rozporządzenia standard usług obejmuje pobyt, jak też natychmiastową pomoc psychologiczną, wsparcie terapeutyczne i poradnictwo, w szczególności psychologiczne, prawne i socjalne.
– Rozporządzenie zapewnia natychmiastową pomoc psychologiczną matkom i kobietom w ciąży. Reguluje również pobyt starszych dzieci w ośrodkach. Dziecko, które ukończyło 18 lat, a uczy się lub jest niepełnosprawne w stopniu umiarkowanym lub znacznym, może pozostać z matką w placówce – mówi Minister Rodziny i Polityki Społecznej Marlena Maląg.
Istotne zmiany w placówkach
Domy dla samotnych matek i kobiet w ciąży prowadzone są na podstawie regulaminu organizacyjnego, opracowanego przez kierownika i uchwalonego przez zarząd powiatu lub organ prowadzący placówkę. Ważną zmianą jest wymóg posiadania odpowiednich kwalifikacji zawodowych przez osoby pracujące w tych placówkach np. pedagoga, terapeuty czy psychologa. Pomocą psychologiczną podopieczni mają zostać objęci natychmiast po zgłoszeniu się do placówki. Do takiej placówki mogą się zgłaszać:
- matki z małoletnimi dziećmi,
- kobiety w ciąży,
- ojcowie z małoletnimi dziećmi,
- inne osoby sprawujące opiekę prawną nad małoletnimi dziećmi.
Ośrodki dla samotnych rodziców muszą:
- zapewnić mieszkańcom i ich małoletnim dzieciom schronienie;
- zapewnić bezpieczeństwo oraz ochronę w związku z problemem przemocy w rodzinie;
- udzielić, w razie potrzeby, natychmiastowej pomocy psychologicznej.
W zakresie terapeutyczno-wspomagającym:
- dokonać diagnozy sytuacji mieszkańca,
- udzielić wsparcia terapeutycznego,
- udzielić wsparcia w formie specjalistycznego poradnictwa, w szczególności psychologicznego, prawnego lub socjalnego,
- udzielić wsparcia mającego na celu rozwój umiejętności psychospołecznych,
- przygotować do świadomego i odpowiedzialnego wypełniania ról rodzicielskich oraz zapobieganie bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych, w szczególności przez udzielanie konsultacji wychowawczych,
- pomóc w zdobywaniu umiejętności prawidłowego prowadzenia gospodarstwa domowego,
- prowadzić doradztwo zawodowe, w tym w ramach współpracy z instytucjami rynku pracy,
- pomóc w załatwianiu spraw urzędowych,
- udzielić wsparcia w uzyskaniu dostępu do lokalu mieszkalnego lub innego stałego miejsca schronienia po opuszczeniu domu.
Ośrodki pomagają osobom, które z różnych powodów znalazły się w trudnej sytuacji mieszkaniowej np. musiały opuścić swoje dotychczasowe miejsce pobytu. Placówki umożliwiają czasowe schronienie i odpowiednie wsparcie. Zadaniem ośrodków jest również zapewnienie pomieszczeń do pracy oraz przechowywania wózków dziecięcych. Ponadto, nowe przepisy zobowiązują placówki do posiadania kuchni lub aneksu kuchennego dostosowanego do liczby miejsc. Ośrodki, które nie spełniają tych norm, mają 24 miesiące na ich dostosowanie.
Jeśli jesteś ofiarą przestępstwa, zgłoś się do Ośrodka Pomocy Pokrzywdzonym Przestępstwem i skorzystaj z bezpłatnej pomocy prawnej, psychologicznej oraz ze wsparcia materialnego. Szczeciński Ośrodek Pomocy znajduje się przy ul. Jagiellońskiej 61. Kontakt pod numerem telefonu 663 606 609. Więcej informacji znajdziesz TUTAJ.
Polecamy także:
Nie wolno Ci być niewolnikiem
Czy Szczecin zerwie umowę partnerską z Murmańskiem? Apel do prezydenta Krzystka
